...Σκληρό το ατσάλι... Σου τρυπάει την καρδιά...

Είναι σαν μια μπουνιά στο στομάχι! Σαν μια κλωτσιά που σε ρίχνει σε βούρκο!

Σαν ένα τεράστιο μεταλλικό χέρι να σφίγγει την καρδιά σου και να την τραβάει τόσο δυνατά για να την ξεριζώσει...

Κι εσύ εκεί! Να κρατάς το σώμα σου όρθιο...

Τα μάτια σου ανοιχτά...

Να προσπαθείς να αναπνεύσεις χωρίς να αισθάνεσαι οξυγόνο!

Και κανείς να μην μπορεί... ή κανείς να μην θέλει να σε βοηθήσει!...

Εκατοντάδες προσωπεία σε περιτριγυρίζουν μα εσύ τα βλέπεις όλα θολά... Μάσκες και απειλητικές σιωπές! Ψίθυροι χωρίς ουσία! Χίλια χρώματα μπλέκονται στη δύνη των ματιών σου...και εσύ εκεί!!!... πεσμένος στον βούρκο σαν το σκυλί που λυσσά!

Προσπαθείς να αναπνεύσεις μα δεν μπορείς! Και οι μάσκες πλησιάζουν... Και οι ψίθυροι γίνονται φωνές! Η όρασή σου πιο θολή από ποτέ σε τρομάζει! Στο μυαλό σου αντηχούν κραυγές!

Φύγε...

Τρέξε...

Ανέπνευσε! Έλα γρήγορα!...

...κάνε κάτι!...

...τίποτα...

Έχεις παραλύσει... Σε αγγίζουν και σιχαίνεσαι! Θες να φωνάξεις μα δεν μπορείς... Ασφυξία! Ο κλοιός σφίγγει κι εσύ κάτω! Σκουπίδι! Βρωμάνε σκατό και κρεατίλα μα δεν συσπάτε ούτε ο πιο μικρός μυς του άθλιου κορμιού σου! Ένα κομμάτι από το αιδοίο σου κάποτε σου έμεινε στο χέρι... Και τώρα τι?

Φώναξε...

Γιατί δεν φωνάζεις?...

Γιατί το ουρλιαχτό σου πνίγεται πριν καν ακουστεί?...

Γιατί δεν τσιρίζεις?...

Κάποτε στρίγγλιζες!...

Τώρα τι έχεις πάθει?

Φώναξε επιτέλους...

ΦώΝαΞε!!!

"ΦΥΓΕΤΕ!... ΜΑΚΡΙΑ!... ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΡΕ?... Ε ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ! ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΤΑ ΡΟΛΑ ΡΕ!... ΦΥΓΕΤΕΕΕΕΕΕ!"

...Σκληρό το ατσάλι! Σκληρό και παγωμένο! Σου τρυπάει την καρδιά...