Γέλα παλιάτσο!...

…Σκοτάδι…

…Αυλαία…

…Προβολείς…

…Παφφφ…

Καλησπέρα κυρίες και κύριοι! Καλώς ήρθατε στην παράστασή μας!

Μην σας ξεγελούν τα κουρέλια! Της κωμωδίας δανείστηκα τα ρούχα! Ζω για να ευφραίνω εσάς και τους καρδιακούς σας φίλους! Υποκλίνομαι μπροστά στην αφεντιά σας! Προσκυνώ τις προσταγές σας!...

Άλλωστε… Μπορώ να κάνω και κάτι άλλο; Σαν την αρκούδα που της χτυπά ο αρκουδιάρης το ντέφι, έτσι κι εγώ χορεύω μπροστά σας εύθυμο χορό!!!

Γελάτε;… Γελάστε! Πιο δυνατά! Πιο δυνατά! Κάθε γέλιο και σφαίρα! Κάθε βλέμα και μαχαιριά! Ελάτε λοιπόν! Γελάστε!

Του κλόουν παίρνω τη μάσκα, του παλιάτσου τα κουρέλια και την καρδιά μου κομμάτια κάνω…

Είμαι ο πρόλογος του έργου! Η αρχή πάντα είναι σημαντική! Πάντα ανάλαφρη… Είπα ανάλαφρη; Αστεία και βαρετή ήθελα να πω…. Αστεία και βαρετή!

Γι’ αυτό κι εγώ έκλεψα αμφίεση από τον ζητιάνο του Αριστοφάνη, του Σαίξπηρ τον τρελό κι εδώ μπροστά σας ήρθα να σας κάνω με τα καμώματα του κλόουν να γελάσετε! Γελάστε λοιπόν…. Ελάτε! Γιατί δεν γελάτε; ΓΕΛΑΣΤΕ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!

Κι αν με βλέπετε να κλαίω ψέματα είναι… Ψέματα! Εγώ δεν κλαίω ποτέ! Είμαι ένα ψέμα! Ποτέ μου την αλήθεια δεν θα πω… Ποτέ σας δεν θα μάθετε την πιο βαθειά μου σκέψη!.... Αλλά να! Τώρα σας λέω την αλήθεια! Η αλήθεια με προδίδει! Είμαι ένα ψέμα που λέει την αλήθεια λοιπόν!...

Περάστε κόσμεεεεεεεεεε! Καθίστε αναπαυτικά γιατί ξεκινάμε!

-Πώς είπατε κύριε;;; Μα φυσικά! Κωμωδία σήμερα! Ναι, ναι! Μια κωμωδία όπως σας αρέσει! Μια κωμωδία με αρχαία κουρέλια και μεσαιωνικές παραφροσύνες! Μια κωμωδία του σήμερα!... Ναι κυρία μου! Κωμωδία σήμερα! Εγώ φυσικά είμαι ο πρωταγωνιστής ! Ο άθλιος, ρακένδυτος, τρελός υπηρέτης σας!

Γυναίκα ή άνδρας; Δεν θα μάθετε ποτέ τι κρύβεται πίσω από τη μάσκα του γελοίου κλόουν που βλέπετε μπροστά σας! Πετάξτε τα κέρματα κι εγώ θα χορέψω χορό τρελό! Χορό με χάι χάι, αέρα και βροχή! Χορό με τους καρβουνιάρηδες! Εσείς καλοί μου αφεντάδες απλά γελάστε….

Έλα κι εσύ! Γέλα! Ναι σε σένα μιλάω! Ναι! Γέλα λοιπόν… Πέτα το κέρμα και φώναξε…. «Γέλα παλιάτσο!!!»