... Και την 7η μέρα ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ... Περνούσε τις περισσότερες ώρες της μέρας του με το νέο του δημιούργημα... Του έμαθε να περπατάει, να μιλάει, να τρώει και να... πηγαίνει τουαλέτα!... Ακόμα και να διαβάζει και να γράφει!...
Η ζωή του Αδάμ ήταν ήσυχη... Χαιρόταν την κάθε στιγμή της μέρας του! Περπατούσε ατελείωτες ώρες στους κήπους της Εδέμ, και όταν ο Θεός ασχολούταν με τους αγγέλους του και δεν τον έβλεπε, σκάλιζε μικρά στιχάκια στους κορμούς των δέντρων... Αλλά οι μέρες περνούσαν, και ο Αδάμ άρχισε να βαριέται... Ο Θεός τον κατάλαβε και τότε αποφάσισε να δημιουργήσει μια γυναικεία ύπαρξη για να ολοκληρώσει την δημιουργία του ανθρώπινου γένους... Ξαφνικά ο Αδάμ ένοιωσε έναν δυνατό πόνο, και από το αριστερό του πλευρό ξεπήδησε η... Εύα!
Η ζωή του Αδάμ επόκτησε ενδιαφέρον... Της έμαθε ότι είχε μάθει από τον Θεό, κι εκείνη τον έμαθε να αγαπά... Τώρα πια περπατούσαν μαζί στους κήπους της Εδέμ, διάβαζαν λογοτεχνία και... όταν δεν τους έβλεπε ο Θεός σκάλιζαν στους κορμούς των δέντρων καρδούλες με τα ονόματά τους... Ο Θεός δεν τους μάλωνε... Τους άφηνε να κάνουν ότι θέλουν! Αλλά τους είχε απαγορεύσει να φάνε από την μηλιά που βρισκόταν στο κέντρο του κήπου!
Μια μέρα, ενώ η Εύα περπατούσε μόνη της και χάζευε τα πολύχρωμα δέντρα και τα πουλάκια που σφύριζαν έναν απροσδιόριστο σκοπό, εμφανίστικε μπροστά της ένα φίδι! "Εύα... Ευούλα... Πεινάς?" Η Εύα σάστισε αλλά του απάντησε με αφέλια.. "Ε, ναι!... Κάπως!"... Το φίδι ευκαιρία έψαχνε..."Τότε φάε αυτό το μήλο! Δες το! Δεν είναι πολύ όμορφο?"... Η Εύα μαγεμένη από την ομορφιά του σχήματος και παρασυρόμενη από την περιέργειά της, δάγκωσε το μήλο!
Ξαφνικά ο ουρανός σκωτείνιασε... Η Εύα έτρεξε στον Αδάμ και του είπε πανικόβλητη τι είχε συμβεί! Ο Αδάμ νευρίασε... Ήξερε τι επιπτώσεις θα είχε και στους 2 η αμέλια της Εύας... Ακούστηκε μια βροντή και ένας κεραυνός έκωψε στα δύο τον ζοφερό ουρανό!... Και μετά σκωτάδι... Μια πνυχτή κραυγή ακούστηκε και ύστερα το απόλυτο τίποτα!... Μόνο μία τρομερή βροχή ξέσπασε! Στο πέρασμα της βροχής άρχισε να φωτίζεται ο ουρανός!
... Και το ανατριχιαστικό θέαμα φάνηκε! Ο Αδάμ στα γόνατα κρατώντας ένα ματωμένο μαχαίρι και στα πόδια του... η Εύα! Η Εύα που γεννήθηκε απ' αυτόν! Η Εύα που τον έμαθε να αγαπά...! Η Εύα, που δάγκωσε το μήλο....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου