...Μάλλον πλέον δεν αισθάνομαι!...

Τις τελευταίες μέρες επαναλαμβάνομαι άσχημα....

"Μα είμαι καλά! Γιατί δεν με πιστεύεται;"

...

"Αλήθεια λέω!!! Κοίτα με! Είμαι καλά!"

...

"Ναι μαμά! Τα πήρα τα χάπια μου!"

...

Εκφράσεις που λέω και ξαναλέω καθ' όλη την διάρκεια της μέρας! Εκφράσεις που πλέον βγαίνουν από τα χείλη μου χωρίς να τις αισθάνομαι!... Μάλλον πλέον δεν αισθάνομαι!...

Ξέρεις... τελευταία άρχισα πάλι να ζαλίζομαι! Όχι όχι καρδιά μου! Δεν είναι τίποτα σοβαρό! Έχω ξεχάσει τελείως τα χάπια μου! (χα!) Χθες με κυνηγούσε η μαμά! Γελείο δεν ακούγεται; Έκλεινα τα μάτια μου και φανταζόμουν τεράστεια πλακάτ με μεγάλα έντονα γράμματα!

"ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΣΟΥ!"

...

"ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ"

...

"ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ"

...

...Μίλα μου τουλάχιστον... Μίλα μου!...

Ξέρεις αυτό που με σκοτώνει είναι η απόσταση! ("σκοτώνει"...πολύ μελό!!!)

...χαχαχα...

Λίγες μέρες... Πολλές πληροφορίες... Μάλλον το μυαλό μου δεν θα αντέξει την τόση φόρτηση και θα αρχίσει να διαγράφει!

"Μα πότε μου είπατε ότι έπρεπε να έρθω; Δεν το θυμάμαι!"

...

"Δεν ξέρω μαμά... Ίσως τα πήρα ίσως και όχι! Δεν θυμάμαι!"

...

"Αν είμαι καλά; Μάλλον... Δεν θυμάμαι, τι να σου πω...!"

...Σκληρό το ατσάλι... Σου τρυπάει την καρδιά...

Είναι σαν μια μπουνιά στο στομάχι! Σαν μια κλωτσιά που σε ρίχνει σε βούρκο!

Σαν ένα τεράστιο μεταλλικό χέρι να σφίγγει την καρδιά σου και να την τραβάει τόσο δυνατά για να την ξεριζώσει...

Κι εσύ εκεί! Να κρατάς το σώμα σου όρθιο...

Τα μάτια σου ανοιχτά...

Να προσπαθείς να αναπνεύσεις χωρίς να αισθάνεσαι οξυγόνο!

Και κανείς να μην μπορεί... ή κανείς να μην θέλει να σε βοηθήσει!...

Εκατοντάδες προσωπεία σε περιτριγυρίζουν μα εσύ τα βλέπεις όλα θολά... Μάσκες και απειλητικές σιωπές! Ψίθυροι χωρίς ουσία! Χίλια χρώματα μπλέκονται στη δύνη των ματιών σου...και εσύ εκεί!!!... πεσμένος στον βούρκο σαν το σκυλί που λυσσά!

Προσπαθείς να αναπνεύσεις μα δεν μπορείς! Και οι μάσκες πλησιάζουν... Και οι ψίθυροι γίνονται φωνές! Η όρασή σου πιο θολή από ποτέ σε τρομάζει! Στο μυαλό σου αντηχούν κραυγές!

Φύγε...

Τρέξε...

Ανέπνευσε! Έλα γρήγορα!...

...κάνε κάτι!...

...τίποτα...

Έχεις παραλύσει... Σε αγγίζουν και σιχαίνεσαι! Θες να φωνάξεις μα δεν μπορείς... Ασφυξία! Ο κλοιός σφίγγει κι εσύ κάτω! Σκουπίδι! Βρωμάνε σκατό και κρεατίλα μα δεν συσπάτε ούτε ο πιο μικρός μυς του άθλιου κορμιού σου! Ένα κομμάτι από το αιδοίο σου κάποτε σου έμεινε στο χέρι... Και τώρα τι?

Φώναξε...

Γιατί δεν φωνάζεις?...

Γιατί το ουρλιαχτό σου πνίγεται πριν καν ακουστεί?...

Γιατί δεν τσιρίζεις?...

Κάποτε στρίγγλιζες!...

Τώρα τι έχεις πάθει?

Φώναξε επιτέλους...

ΦώΝαΞε!!!

"ΦΥΓΕΤΕ!... ΜΑΚΡΙΑ!... ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΡΕ?... Ε ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ! ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΤΑ ΡΟΛΑ ΡΕ!... ΦΥΓΕΤΕΕΕΕΕΕ!"

...Σκληρό το ατσάλι! Σκληρό και παγωμένο! Σου τρυπάει την καρδιά...

Γέλα παλιάτσο!...

…Σκοτάδι…

…Αυλαία…

…Προβολείς…

…Παφφφ…

Καλησπέρα κυρίες και κύριοι! Καλώς ήρθατε στην παράστασή μας!

Μην σας ξεγελούν τα κουρέλια! Της κωμωδίας δανείστηκα τα ρούχα! Ζω για να ευφραίνω εσάς και τους καρδιακούς σας φίλους! Υποκλίνομαι μπροστά στην αφεντιά σας! Προσκυνώ τις προσταγές σας!...

Άλλωστε… Μπορώ να κάνω και κάτι άλλο; Σαν την αρκούδα που της χτυπά ο αρκουδιάρης το ντέφι, έτσι κι εγώ χορεύω μπροστά σας εύθυμο χορό!!!

Γελάτε;… Γελάστε! Πιο δυνατά! Πιο δυνατά! Κάθε γέλιο και σφαίρα! Κάθε βλέμα και μαχαιριά! Ελάτε λοιπόν! Γελάστε!

Του κλόουν παίρνω τη μάσκα, του παλιάτσου τα κουρέλια και την καρδιά μου κομμάτια κάνω…

Είμαι ο πρόλογος του έργου! Η αρχή πάντα είναι σημαντική! Πάντα ανάλαφρη… Είπα ανάλαφρη; Αστεία και βαρετή ήθελα να πω…. Αστεία και βαρετή!

Γι’ αυτό κι εγώ έκλεψα αμφίεση από τον ζητιάνο του Αριστοφάνη, του Σαίξπηρ τον τρελό κι εδώ μπροστά σας ήρθα να σας κάνω με τα καμώματα του κλόουν να γελάσετε! Γελάστε λοιπόν…. Ελάτε! Γιατί δεν γελάτε; ΓΕΛΑΣΤΕ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!

Κι αν με βλέπετε να κλαίω ψέματα είναι… Ψέματα! Εγώ δεν κλαίω ποτέ! Είμαι ένα ψέμα! Ποτέ μου την αλήθεια δεν θα πω… Ποτέ σας δεν θα μάθετε την πιο βαθειά μου σκέψη!.... Αλλά να! Τώρα σας λέω την αλήθεια! Η αλήθεια με προδίδει! Είμαι ένα ψέμα που λέει την αλήθεια λοιπόν!...

Περάστε κόσμεεεεεεεεεε! Καθίστε αναπαυτικά γιατί ξεκινάμε!

-Πώς είπατε κύριε;;; Μα φυσικά! Κωμωδία σήμερα! Ναι, ναι! Μια κωμωδία όπως σας αρέσει! Μια κωμωδία με αρχαία κουρέλια και μεσαιωνικές παραφροσύνες! Μια κωμωδία του σήμερα!... Ναι κυρία μου! Κωμωδία σήμερα! Εγώ φυσικά είμαι ο πρωταγωνιστής ! Ο άθλιος, ρακένδυτος, τρελός υπηρέτης σας!

Γυναίκα ή άνδρας; Δεν θα μάθετε ποτέ τι κρύβεται πίσω από τη μάσκα του γελοίου κλόουν που βλέπετε μπροστά σας! Πετάξτε τα κέρματα κι εγώ θα χορέψω χορό τρελό! Χορό με χάι χάι, αέρα και βροχή! Χορό με τους καρβουνιάρηδες! Εσείς καλοί μου αφεντάδες απλά γελάστε….

Έλα κι εσύ! Γέλα! Ναι σε σένα μιλάω! Ναι! Γέλα λοιπόν… Πέτα το κέρμα και φώναξε…. «Γέλα παλιάτσο!!!»